In de stille kamers van mijn jeugd ontdekte ik het verlangen om te schilderen, waar emotie als een onzichtbare schaduw danste. Woorden ontbraken, maar kleuren spraken hun eigen taal. Elke penseelstreek werd een schreeuw, een verhaal dat wachtte om verteld te worden. Mijn schilderijen fungeren als een visueel dagboek, waarin elke kleur en lijn een emotie of herinnering vastlegt, waardoor het werk organisch groeit en evolueert.
Geïnspireerd door grootheden als Vermeer, Rembrandt en Van Gogh, laat ik mij leiden door mijn intuïtie. Mijn dagelijkse waarnemingen transformeren in beelden die de essentie van ons bestaan weerspiegelen. De katachtigen in mijn werk symboliseren onafhankelijkheid en de schoonheid van het onbekende, terwijl de dans tussen vrouwen en gevogelte een poëtische harmonie van kracht en kwetsbaarheid creëert. In mijn werken dansen dieren vrij, de natuur zingt, een levend symfonie met elke penstreek, een verhaal ontvouwd,
waar flora en fauna in harmonie staan, vertrouwend en koud.
In dit kinderloze leven vind ik mijn doel: het steunen van zieke kinderen met ongeneeslijke aandoeningen via fundraising. Elke penseelstreek wordt een gebaar van medemenselijkheid en hoop, een poging om licht te brengen waar duisternis heerst. De levensfasen zijn herkenbaar op mijn canvas; ze vertellen verhalen van groei, verlies en veerkracht.
Daarnaast schilder ik poëzie met woorden die emoties vangen die in mijn keel blijven hangen. Samen vormen zij een gebouw waar gevoel huist in de gangen. Mijn werken zijn niet alleen een reflectie van mijn innerlijke wereld, maar ook een uitnodiging voor anderen om te voelen en te dromen.
Muriël Kasmin 1 juli 2025
