Vandaag mochten we het kunstwerk van Hoss Wilstra onthullen voor de Wintersurprise van maart 2026.
Zijn werk vuurtoren bij ochtendlicht is te bezichtigen iedere woensdag t/m zondag van 11:00 – 17:00 uur.
Brigit Law gaf een speech met een voordracht uit het boek van schrijfster Mira Feticu, gewone Hollandse jongens, naar aanleiding van een ingeving die ze kreeg in Galerij Willem V.
Dit sloot aan bij een boek die Hoss zeer inspirerend vind: Mooi Tooi, van Piet Spaans, over de klederdracht, maar vooral ook bijzondere verhalen over Scheveningse vrouwen.
Tot slot droeg Gerrit Vennema een aantal gedichten over Panorama Mesdag, Nachtlichten en Beelden aan Zee naar aanleidinging van de expositie van werk van Man Ray.
Bert Scheijgrond zong voor de gelegenheid nog een aantal oude pure bluesnummers.
Is het Muzee‑waardig?
Ik denk dat dit schitterend past,
al is het een herhaling van zetten
en heeft hij hier eerder gehangen.
Je gelooft het niet,
maar…
ik ben een man van weinig woorden
als het beeldende kunst betreft.
We gaan niet discussiëren of fotografie
beeldende kunst is, of slechts
het schieten van plaatjes.
Over de weergave is voldoende nagedacht,
dat ik dat überhaupt nog moet zeggen,
want:
Is het een vuurtoren of een raket?
Is het een kraan of de trap
om de capsule te betreden?
Ochtendlicht.
We maken ons klaar voor wat komen gaat.
Een historisch huisje,
zoals er een aantal naast de vuurtoren staan.
De kraan:
dat is de toekomst.
We weten inmiddels wat er staat,
en daarmee is de foto weer historie.
Dit is de historie, en de hysterie van Scheveningen.
De vissers verlaten met weemoed ons terrein.
Al hebben ze het nettenboeten nagelaten:
tennisnetten, verpakkingsnetten…
ach, we zouden er zoveel meer mee kunnen doen.
Dit is Scheveningen. En de vuurtoren?
Minstens 150 jaar.
Den Haag – Morgenstond
1 maart 2026